şikayetçiyim

şikayetçi olmaya hakkım var mı bilmiyorum ama şikayetçiyim sevgilimden. mükemmel bi sevgili olduğu için şikayetçiyim öncelikle. yakışıklı olduğu için şikayetçiyim. onu kıskanmaktan başka şeylere zaman ayıramaz olduğum için. konuşurken, bişeyle ilgilenirken, gözlerimi yüzünden ayıramadığım için ve dakikalarca yüzünün aldığı her bi şekli, yüzündeki her bi çizgiyi izlediğimin farkında olamadığım için şikayetçiyim. bana verdiği huzura çok alıştığım ve ondan uzakta olduğumda huysuzun teki olduğum için şikayetçiyim. akıllı ve olgun bi genç kızken beni şımarık bi kız çocuğu yaptığı için şikayetçiyim. zaten hafif bi dikkat sorunum varken "herşeyi halledebilen adam" imajının etkisiyle kendimi iyice ona emanet ettiğim, kısacası iyice sorumsuzlaştığım için şikayetçiyim. herşeyi biliyo olmasıyla beni kendine hayran bıraktığı, kendimi çok bilgisiz hissettirdiği için şikayetçiyim. azıcık üşüttüğümde elinde vitaminlerle gelicek kadar düşünceli olduğu için, bu kadar sevimli olup beni kendine iyice bağladığı için şikayetçiyim. bendeki en ufak bi değişimi farkettiği için, ondan bişey saklayamadığımdan şikayetçiyim. aklımadn çıkmadığı için, elim kolum gözüm olduğu için, onsuzluğu düşünemediğim için şikayetçiyim... ve bugün. boynuna atladığımda beni ittiği için şikayetçiyim. ayakkabılarımın bağcığı açıldığı için zıpladığımda bana "saçma sapan davranmasana" dediği içn de şikayetçiyim. çocuk değilim ki ben. azarlamasana beni. çocuk değilim çocuk olmasına da, elindeki elme şekeri annesi tarafından hışımla elinden alınıp çöpe atılmış çocuk gibi hissediyorum nedense. daha yiycektim ki ben onu, banane ki... sana 100 puan vermiştim hepsini geri aldım bugün 0 puanın kaldı huh!